Het eerste stuk is een kleine stijging.
Je ziet aan je linkerhand een huis, nog steeds charmant en mooi gelegen maar al ver in verval.
Wanneer je een stuk omhoog bent, loop je langs de akkerbouwlanden en heb je mooie vergezichten.
De route gaat enkele kilometers over de hoogvlakte.

Ferme de la Pothières – een historisch rustpunt

Tijdens onze wandeling maakten we een korte pauze bij de Ferme de la Pothières, een prachtig bewaard gebleven jachtverblijf uit de 15e eeuw. Het indrukwekkende gebouw en de harmonieuze binnenplaats met de altijd stromende fontein zorgen voor een bijzondere sfeer.

Het terrein, omgeven door weiden en bossen, ademt de rust en geschiedenis van de Bourgogne.
Een perfecte plek om even uit te rusten, te genieten van de natuur en misschien een snack te nemen voordat je de wandeling vervolgt.

Ferme de la Pothières bezoeken?
Het is mogelijk om dit monument te bezoeken, maar tijdens onze pauze was het helaas gesloten. Toch hebben wij heerlijk gezeten op een stenen bankje en genoten van ons appeltje, midden in deze historische en sfeervolle omgeving.

Let op bij het oversteken van de D901

We vervolgden onze wandeling, waarbij het pad licht omhoog loopt. Uiteindelijk kom je uit bij de D901. Hier is voorzichtigheid geboden: het is geen bijzonder drukke weg, maar auto’s mogen hier wel 90 km/u rijden.

🔺 Veiligheidstip:
Wij kozen ervoor om de weg over te steken en aan de overkant verder te lopen, door de berm langs het akkerland. Dit stuk is wat lastiger begaanbaar: het lage talud is smal en ongelijk, en direct naast de akker moet je goed uitkijken voor kuilen en stenen.

➡️ Je kunt er ook voor kiezen om op de weg te blijven lopen, maar wees dan extra alert op het verkeer.

Gelukkig is het maar een kort stukje langs de weg. Daarna sla je linksaf een pad op. De gele bewegwijzering staat hier aangegeven op een houten elektriciteitspaal.

Richting La Laiterie – splitsing van de route

Het pad is smal, maar goed begaanbaar. Je daalt langzaam af en komt uit bij een klein gehucht. Op de kaart van Wikiloc wordt dit aangeduid als La Laiterie.

📍 Dit is het punt waar wij linksaf zijn geslagen, terug richting Aignay-le-Duc. De officiële route gaat hier rechtsaf richting Etalante, maar wij hebben die lus overgeslagen.

Let goed op, want hier moesten wij even zoeken naar de juiste richting en markering.

Herkenningspunt: de wei met de schuur

Aan je rechterhand zie je een wei – toen wij er waren, liepen daar koeien. Een handig herkenningspunt is de oude schuurmidden in de wei.

Recht tegenover deze wei begint een slingerend pad: dit pad ga je volgen.
Je loopt langs een klein stroompje, dat af en toe zichtbaar is door de struiken en bomen. Het water speelt een subtiele rol in het landschap en geeft het pad een rustige, natuurlijke sfeer.

Laatste etappe van de route

Het laatste deel van de wandeling voert je door een koel bosgebied – een welkome afwisseling, want het was inmiddels behoorlijk warm geworden.

Aan je rechterzijde, beneden in het dal, zie je regelmatig het riviertje de Coquille tussen het groen stromen. Het geeft dit stuk van de route een vredige sfeer.

Langzaam maar zeker nader je weer Aignay-le-Duc, en zo komt deze mooie wandeling ten einde.

Ik vond het een erg fijne en afwisselende route, goed te doen, ook al moet ik eerlijk bekennen dat ik de volgende dag toch wat spierpijn in mijn benen voelde.
Ik had al even geen langere wandelingen meer gemaakt – meestal loop ik dagelijks zo’n 4 tot 5 km – dus deze 10,5 km voelde als een nieuwe uitdaging.