Bourgogne, maak een uitdagende wandeling door de glooiende heuvels

Deze wandeling begint bij de gîte Fermette en France in Quincerot,  Cote d’Or,  Bourgogne.

Info over de wandeling:
De wandeling is bijna 14 km.
De moeilijkheidsgraad is middelmatig en de route type is een lus. Dat wil zeggen dat je op het beginpunt weer eindigt.
De route  is op ons account in Wikiloc te volgen.
Onderaan mijn verslag staat een beknopte beschrijving

Start van mijn ochtendwandeling in de Bourgogne

Ineens bedacht ik me dat ik wel zin had in een lange wandeling.
Gewoonlijk maak ik ‘s morgens een rondje door het bos respectievelijk 5 of bijna  4 km.
De zomerse hitte is nu wel over en het nazomerseizoen is zeer aantrekkelijk om wandelingen te maken.
Deze ochtend was het erg mistig wat het landschap een mysterieuze en ook sprookjesachtige sfeer gaf.

Het startpunt is bij de gîte, je hoeft dus niet eerst in de auto te stappen.
Ga bij de poort rechtsaf en sla gelijk linksaf langs de kasteelmuur naar beneden.
Je komt op het pleintje uit en sla hiervoor linksaf naar beneden.

Onder aan de weg steek je de D4 over.
Let hier goed op, er is niet veel verkeer maar menig automobilist overschrijdt de toegestane maximum snelheid van 90km per uur.
Let dus echt goed op.

Eenmaal overgestoken volg je het pad naar beneden, je loopt richting Le vieux Pont, de oude stenen brug wat in het midden de grenslijn van Quincerot en Quincy le Vicomte is. 

Ik fotografeer graag en de oude brug was een plaatje in de mist.
Helaas kon ik geen goede foto maken, vanwege de aanwezigheid van mensen en honden. 
Op het picknick bankje zaten twee mannen, een thermoskan met koffie tussen hen in.
Ik ga er vanuit dat het koffie was, maar je weet het hier maar nooit ;). Een goede rode Bourgondische wijn gaat er, ondanks het vroege tijdstip, bij sommige fransen wel in.
Ik kreeg een kort norsig knikje als antwoord op mijn vriendelijke bonjour.

Vanaf dit punt, volg je vanaf  de oude brug witte/ rode streep en of de gele streep. 
Over de brug sla je rechtsaf en je blijft de verharde weg volgen.
Er zijn een paar paar paadjes naar links en naar rechts.
Je blijft de bewegwijzering volgen, voorlopig sla je nergens af.

In de verte doemen witte vlekken op, eenmaal dichterbij gekomen blijken dit Charolais koeien te zijn. 
De zon doet verwoede pogingen om door de mist heen te breken en dat begint op sommige momenten ook te lukken.
Ik zie een ree wegschieten en even daarna klinkt er vanuit het bos het zo herkenbare geblaf van een ree.
Alarm, een tweebener en een viervoeter daar moet je voor oppassen.

Al verder wandelend hul ik me in een oase van stilte.

De weg vervolgd zich en weer uit het bos loop je de open vlakte in.
De glooiende heuvels met  de prachtige vergezichten.
Zo’n ochtendwandeling door de Bourgogne is erg mooi.
De mist is inmiddels ver opgetrokken en ik geniet van dit mooie stuk in de Cote d’Or.

De weg gaat met een bocht naar rechts en als je links naar beneden kijkt zie je de Grande Forge Du Buffon liggen.
De ijzersmederij opgericht door Georges Louis Leclerc.
Dit museum is zeker een bezoek waard.

De lucht wordt blauwer, de zon warmer en ik zielig wat misflarden boven de heuvels hangen 

De trein raast met een hoge snelheid achter mij langs, onderweg naar Parijs en mij uit de stilte halend.

Langzaam betreden wij weer de bewoonde wereld.

De kerktoren van Buffon is nu ook zichtbaar.
Ik nader de brug over het riviertje de Brenne en ik voel  een stroompje geluk door mijn lijf gaan.

Er zit een prachtige ijsvogel op een tak boven het water.
Te snel voor mijn camera maar wel vastgelegd op mijn netvlies. 

Canal de Bourgogne

Wanneer je bij de brug van het kanaal de Bourgogne uitkomt sla je rechtsaf het fietspad op.
Het heet niet voor niets fietspad dus wees alert dat er fietsers kunnen rijden.
Ben je hier rond lunchtijd dan kan je schuin aan de overkant gaan eten bij het restaurant Le Marronnier. Hier serveren ze traditionele Franse of Bourgondische gerechten. 
Jammer het uitbuiken moet onderweg gebeuren want het is nog wel een aantal kilometers.

Het fietspad is tussen het kanaal en de rivier en je blijft dit volgen totdat je in St Rémy uitkomt.

Sla rechtsaf langs het gemeentehuis, tevens ook basisschool.
Ik ben overgestoken omdat ik een grappig tafereel op een drooggevallen stukje rivier zag.
Er stonden twee mannen die hier duidelijk overnacht hadden.
Een stond zijn tanden luidruchtig te poetsen, de ander was zijn slaapzak aan het oprollen.
Hun kano lag ondersteboven op de oever van dit middenstuk.
Bijzonder.

Pauzeren of toch maar doorstappen?

Aan de rotonde is een café waar je een stop kunt maken.
Sla je linksaf dan zie je gelijk de bakker, die naast de verse croissants ook koffie verkoopt.
Ik neem geen pauze en vervolg de weg onder de  spoorbrug.

Blijf de gele bewegwijzering volgen.
De route is goed aangegeven
De beruchte laatste loodjes wegen inderdaad het zwaarst.
De weg gaat omhoog en het is inmiddels al warm geworden.

Wanneer je  het dorp St Rémy  uit wandelt heb je aan je rechterhand een prachtig uitzicht over de glooiende heuvels van de Côte d’Or.
De weg veranderd in een pad en je loopt het bos in.
Hier is een belangrijk aandachtspunt. 
De aangegeven route gaat naar rechts. Dit staat aangegeven met een bordje waarop Quincerot staat vermeld. Wanneer je dit volgt, ook met de gele bewegwijzering, kom je inderdaad in Quincerot uit.
Ik ben rechtdoor het pad gelopen.
Het gele kruis op de boom heb ik genegeerd.
Dit pad blijf je uitlopen totdat je op de verharde weg uitkomt.
Hier sla je rechtsaf en je loopt naar beneden.

Wees erop alert dat wanneer de zon schijnt je niet goed zichtbaar bent voor automobilisten.
Ga zover mogelijk in de berm staan wanneer je een voertuig hoort.

Weer in Quincerot aangekomen sla ik de eerste weg links in. Je komt langs het lavoir en je bent weer bij de Gîte Fermette en France.

Duik in de hangmat of in een ligstoel.
Je hebt het verdiend want dit zijn bijna 14 kilometers die je hebt gelopen.